| « "O primeiro de Abril vam os burros onde nom têm que ir" | a importância dumha letra » |

Meus avós levárom as galinhas do pátio para a cortinha, onde lhes figérom um curral com um chabolo. Podem entrar e sair quando quigerem, sempre estám pola cortinha adiante junto às ovelhas que andam a pastar.
Acontece que o outro dia o galo, que é chulito de caralho, picou-lhe a minha avó numha perna. Deixou-lhe umha boa ferida, minha pobre. Estava também por aló meu tio, tivo que defender-se do ataque do galo, e arreou-lhe com umha vara, mas ainda se lhe repicava. (Duelo de titáns)
Minha avó nom quijo que o matassem, que nom tinha gana de ter que despená-lo. Além disso, diz que dá gosto vê-lo, e como leva às pitas. (Mundo animal)
Só passar por ali e nom para de cacarejar. É bem bonito.